Wystawa Zbiorowa stowarzyszenia fotoedukacja

niepokój

Moja przygoda ze szkołą Fotoedukacja nadal trawa.

Już nie w “szkolnej” ławce, lecz z różnymi projektami i spotkaniami pod formą Stowarzyszenia Fotoeukacja, które zrzesza absolwentów i miłośników tej szkoły.

Oprócz mojej osoby swoje fotografie prezentowały:
Katarzyna Balikowska, Justyna Bedra, Alicja Czechura, Magdalena Darmoń, Mateusz Hak, Magdalena Kaps, Magdalena Krakowska, Paulina Lorek, Konrad Mrozek, Anita Nowak, Anna Oleszko, Łukasz Pajor, Piotr Pogorzałek, Szymon Ropiak, Grzegorz Więzik

Kutatorami wystawy byli: Beata Mendrek i Antoni Kreis

Wystawa “Niepokój” była prezentowana w Galerii Café Silesia Muzeum Miejskiego w Zabrzu

Zdjęcia z wernisażu Paweł JaNic Janicki

Czym jest dla Ciebie NIEPOKÓJ?
Codziennością. Stałym uczuciem, którego trudno się pozbyć.
O wszystko, czasem bez uzasadnienia.
Czasami dokładnie potrafię określić, gdzie są granice strachów, ale czasem są zbyt odległe, by ich dosięgnąć.

NIEPOKÓJ. Ten wewnętrzny, schowany. Ten zagłuszony codziennymi obowiązkami. Ten wstydliwy, zgnieciony, głęboko ukryty. Atakujący, kiedy zostaje sama…

A dla Ciebie? Czym jest NIEPOKÓJ?

Czy istnieje taki zewnętrzny?

NIEPOKÓJ to drżenie rąk. To obawa przed wyjściem w ciemność.
To intensywny ból głowy gdy chcę pomóc sobie, komuś, a nie wiem jak? To wiele znaków zapytania i ani jednej odpowiedzi.

NIEPOKÓJ to mój najbliższy towarzysz. Jest ze mną cały czas.
Towarzyszy mi w domu, w pracy, w dzień i w nocy. Czasem chowa się gdzieś i przez dłuższy czas go nie widać. Ale zawsze przychodzi taka chwila, że widzę Go, jak bez słowa, po cichu staje obok mnie. Jest, a kiedy znika na jakiś czas wiem, że nigdy mnie nie opuści.

NIEPOKÓJ czasem jest we mnie, a czasem opuszcza moje ciało i moją duszę, żeby atakować wszystkich wokół mnie…

Jak się pozbyć NIEPOKOJÓW, które nas dręczą?

Czy to w ogóle możliwe?

Tego nie wiem, nie wiem też czy ktokolwiek wie…

Pozbywam się ich na chwile, kiedy delikatnie się uśmiechnę albo poczuję mocny uścisk dłoni, mówiącej do mnie “jestem”

Pozbywam się na ten krótki czas, kiedy świat pozwoli o sobie zapomnieć…

A Ty? Chciałbyś żyć bez NIEPOKOJU?

A czym byłoby życie bez uśmiechu, bez łez, bez obaw, bez strachu o drugiego człowieka, bez nadziei na to, że będzie lepiej, bez tęsknoty…

Byłoby pustką nie do zniesienia.

Dlatego nie wyrzucam NIEPOKOJU z mojego serca…

Jest mi potrzebny.

Beata Mendrek i Antoni Kreis / w rozmowie


Previous
Previous

Full Moon Art Fest 2024

Next
Next

Magiczny czas z SKPB w Katowicach